AŞAĞI ÇEŞME
Kaç nesil geldi geçti suyundan içti bilinmez
Burada geçen zaman hafızalardan silinmez
Bitmek bilmeyen coşkunun sırrına erilmez
Suyundan içen çiçeklere kıyılıpta derilmez

Köyün hemen çıkışında yer alır yurdun yerin
Yaz kış akan serin suyun derinden gelir derin
En sıcak günlerde de Aşağı Çeşme hep serin
Susayana Aşağı Çeşmeden bir serinlik verin

Yanıbaşında asırlık söğütler kavaklar
Biraz ileride göller bahçeler bağlar
Bu bahçelerde çeşit çeşit ağaçlar
Elmalar armutlar cevizler ve kirazlar

Eski Harmanyerinin hemen altındadır Aşağı Çeşme
Burada geçen anılarımı istersen hiç ama hiç deşme
Şimdi gel de hayal dünyasında oralara uçup gitme
Küt’ün Bahçesi Gürgenli derken daha da öte geçme

Ne zamandan beri aktığını bilmem var mıdır bilen
Köyün tarihinden de eski olduğunu çoktur söyleyen
Kesilip akmadığını yoktur ne duyan ne de gören
Allahın izniyle hiç durmadan akacaksın ebediyyen

Suyundan içer Aflak öteden beri atadan dededen
Bağ bahçe suyunla sulanır gece gündüz demeden
Sığırın sürünün hatta kurdun kuşun suyuda senden
Hasılı kelam Aflak için daha fazlasısın bir çeşmeden

Kimi zaman yıkadık suyunda kap kacak asbap çamaşır
Kimi zaman da büyük küçük güğüm güğüm su taşır
Bu düzen devam etti elli altmış yıl ya da birkaç asır
Mutluyduk halimizden elimizi ayağımızı bağlasa da nasır

Acı tatlı günlerimiz oldu hepbirlikte seninle
Her zaman yanımızdaydın kolkola ve elele
İyi günde biz güldük sen de aktın güldür güldür
Kötü günde sen çağladın bizde ağladık hüngür hüngür

Çocuktuk koştuk oynadık susadık suyundan içip kandık
Bazen de saklambaç oynadık arkana sığınıp saklandık
Yorulduk terledik suyunda yıkandık çimdik serinledik
Yeri geldi yamacına uzandık sen söyledin biz dinledik

Büyüdük sende büyüdün bizimle hep beraber
Su olmayan yere su taşıdın bizimle tanker tanker
Bazen zirai amaçlı su verdin bize holder holder
Bazen de buluşma ve dinlenme alanıydın yer yer

Eşşek sırtında ot çekerken insanlar şelek şelek
Heybenin gözünde kavun karpuz bostan kelek
Teyzemin belinde içi sebze dolu eski bir yelek
Hepsi yunup yıkanırdı senin suyunda elek elek

Yaz aylarında aşağı çeşme benzer panayır yerine
Kimisi yorgan yastık ve yün yıkar özene bezene
Kimisi de tokaçlar halı kilim nevresim battaniye
Çobanlarda koyun kuzu yıkar tüyleri parlasın diye

Kaç nesil geldi geçti suyundan içti bilinmez
Burada geçen zaman hafızalardan silinmez
Bitmek bilmeyen coşkunun sırrına erilmez
Suyundan içen çiçeklere kıyılıpta derilmez

Ali Rıza BABA
Ağustos 2025 Bir Dİyarı Gurbet

BOZDAĞ
Bozdağın yamacına kurulmuştur köyümüz Aflak
Aflaklının yanında senin yerın bir başkadır mutlak
Ayrılırken köyden bakıyorsun bize gözlerin ıslak
Anlıyorsun her gidenin geri dönemeyeceğini muhakkak

Bozdağda yayılır İnek koyun keçi oğlak
Semasında uçuşur kartal güvercin çaylak
Bazen sığıra davara sürüye yemlik otlak
Bazen de avcılar için ideal bir av yeri avlak

Üzerinde özgürce dolaşır at eşşek kırı kısrak
Sürüye dalarsa kurt yakalar kangal malaklı kıskıvrak
Kışları soğuk ve ayazdır kalmaz dalında yaprak
Yazları içini ısıtır sıcak, iklimiyse oldukça kurak

Bir kolu uzanır zirvesinden Yukarıçeşmeye oradan Gürgenliye
Diğer koluda Akpınardan Kayalıboğaza oradan da Çatalköprüye
Ortaköy ve Göbek Dağına bakar hep gülümseye gülümseye
Hocabeyli yolundan geçenleri gözler belki bir selam getirirler diye

Arkasında elpençe divan durur Tepeköy Hacıahmetli
Sağ yanında emre amade bekler Namlıkışla Hocabeyli
Sol yanını da sarar yemyeşil Aflak bağ ve bahçeleri
Karşısında ise tüm güzelliğiyle boy gösterir Ortaköy evleri

Hayvanlarımıza otlak ve yaylaktır Bozdağ
Damlarımıza toprak ve çoraktır Bozdağ
Harun Dağ ve Göbekle kardeştir Bozdağ
Aflaklılara her zaman su ekmek aştır Bozdağ

Kimisi ordan çıkardığı taşla evini yaptı
Kimiside çorak toprağıyla damını sıvadı
Bazısı kuyu kazıp evine içme suyu taşıdı
Bazısı da bağ bahçe yapıp etti hasadı

İlkbaharda çiğdem kekik papatyadır Bozdağ
Yaz aylarında mera otlak çayır çimendir Bozdağ
Sonbaharda taş toprak hazan ve hüzündür Bozdağ
Karakışta beyazlara bürünür sessiz ve ıssızdır Bozdağ

Bozdağın yamacına kurulmuştur köyümüz Aflak
Aflaklının yanında senin yerın bir başkadır mutlak
Ayrılırken köyden bakıyorsun bize gözlerin ıslak
Anlıyorsun her gidenin geri dönemeyeceğini muhakkak

Ali Rıza BABA
Temmuz 2025 Bir Diyarı Gurbet

TEK MEZAR
Ortaköy yolunda köyden uzakta bir garip mezar
Başucunda ne bir işaret var ne de bir isim yazar
Mezarın üstündeki toprak güzün esen yelle kaybolur tozar
Bahar gelince üstünü otlar kaplar yavaş yavaş azar azar

Bilmem bu mezarın hikayesinı bilen varmıdır köyde
Varsa bile çoktan onlarda göçmüş gitmiş ötelere belki de
Her geçtiğimde fatiha okurdum tanımasam da bilmesem de
Belki bir garip yolcuydun belki de yolunu kaybettın soğuk bir kış gecesinde

Zamanla bir mevkii bir durak adı oldu Aflakta artık Tek Mezar
Geçerken Aflaklılar bir dua okur bir çala sana atar bir nazar
Bilmem bizlerin mezarını da acep senin ki gibi el mi kazar
Umar mıydın bir gün gelir birisi de senin meçhul hikayeni yazar

Ey garip yolcu kimse bilmedi senin derdini ahvalini
Kimse sormadı ismini cismini nereden gelip nereye gittiğini
Seni bilenler nerden bilsinler bizim ellerde istirahat ettiğini
Aflak topraklarından sessizce ötelere göç edip gittiğini

Arkandan belki aradı seni eşin dostun akraban her yerde yana yana
Belki de kimsenin umurunda olmadın kaldın buralarda yapayalnız tek başına
İsmini bilmesek te tanımasak ta hayırla yad eder teşekkur ederiz sana
Zira her geçtiğimizde okuduk fatiha üstelik ibret alıp sığındık yaradana

Ali Rıza BABA
Temmuz 2025 bir diyarı gurbet